چقدر خوبه که آدم خانواده داشته باشه!
خانواده ای که دوستش داشته باشن !
خانواده ای که توش پر از محبت و احترامه . خانواده ای که همه توش احساس آرامش می کنن .
چقدر خوبه که من یاد گرفتم به کسانی که دوستشون دارم بگم که دوستشون دارم !
به کسانی که برام مهم هستن بگم که چقدر برام مهم هستن !
چقدر خوبه قبل از اینکه آدم ها رو از دست بدیم یا زندگیمون رو ، به همه ی کسانی که برامون با ارزشن ،حرف دلمون رو بگیم . بهشون بفهمونیم !
یادم نمیاد هیچوقت به آقاجون گفته بودم که چقدر دوستش دارم !!!!
یادم نمیاد وقتی تهران نبودم ، بهش گفته باشم که هر بار به اون خونه زنگ می زنم فقط برای شنیدن صدای اونه ؛ و چرت و پرت گفتن هام فقط به خاطر شنیدن صدای خنده اش!
یادم نمیاد بهش گفته باشم که وقتی می رفتم خونه شون ، دلم فقط برای اون تنگ شده !!!!
حتی یادم نمیاد وقتی می دونستم داره می میره ، بهش گفته باشم دلم نمی خواد بمیری!
یادم نمیاد هیچوقت حق علاقه ای رو که بهش داشتم ادا کرده باشم...
تا اینکه فرصتم تموم شد...
روز مادر بود سال83 همه صحنه هاش رو یادمه...نفس کشیدنهای بلند ....و دیگه نفس نکشیدنش....همه رو یادمه....
خدایا چقدر دلم تنگه.....
خداااااایاااااا می شنوی؟!!!!!!
می گم دلم تنگه!!!!
چرا خوابش رو نمی بینم ؟! چرا هیچوقت نمی شه که تنهایی برم سر خاکش؟!
خدایا به خودت قسم که دلم تنگه....
خدایا ، خدای مهربونم ...
بهم بفهمون و بهم این قدرت رو بده که تا دیر نشده عشقم رو به کسانی که دوستشون دارم ثابت کنم!
خدایا نگذار دیر بشه ! بگذار وقتی مردم ، اگر احیانا کسی منو یادش اومد ، یادش بیاد که من عشقی نثارش کردم!!!
خدایا چرا آدما برای با هم بودن به هم فرصت نمی دن؟!
خدایا چرا آدما برا شنیدن صدای خنده ی هم عطش ندارن؟!
خدا جونم چرا آدما قدر همدیگه رو نمی دونن ؟! مگه نمی دونن چقدر زود دیر می شه؟!
خدایا کمکم کن ، تا قدر آدمها رو بدونم ؛ قدر آدمهایی که تو نصیبم کردی . قدر پدر مادرم ، قدر خواهر هام ، قدر همسرم و قدر خانواده ی فوق العاده همسرم رو بدونم .
خدایا به خودت قسم فهمیدم تاسف بعد از قدر نا شناسی چه دردی داره.... به خودت قسم فهمیدم ! دیگه بسمه!خوب؟!
کمکم کن قدر مهربونی ها و صبوری ها و از خود گذشتگی های مامانم رو بفهمم . کمکم کن تا قدر احساس قدرت و غروری که بابام بهم داده رو بدونم .
کمکم کن تا قدر پدر مادر همسرم رو بدونم ؛ که اگه اونا همچین کسی رو پرورش نداده بودن ، کی می تونست بجز حامد من رو تحمل کنه؟!
خدایا کمکم کن که قدر خواهرهامو بدونم . قدر چشم های رنگی شون رو !
خدایا کمکم کن تا قدر خاکم رو بودنم!قدر قداست ایران رو بفهمم!
خدایا کمکم کن تا قدر مسلمونیم رو بدونم!
خدایا کمکم کن تا قدر فرهنگم رو بدونم!
خدا جونم ، خدای مهربونم ، خدای بی نظیر من ، کمکم کن که قدر تو و روحی که در من دمیدی رو بدونم...
کمکم کن تا قدر آفرینش رو بدونم!