همه دنیا حکمت داره.... برای تمام حرکت ها و سکون ها، همه تعویض ها و جایگزینی ها، برای تشنگی و آبها ... همه اش حکمت داره؛ حکمتهایی که شبیه معادله اند.معادله هایی که حتی گاهی نمی شه درکشون کرد ، دیگه چه برسه به حل شدن و جواب گرفتن!
رقص برگها توی باد ، موج گندمهای بی قرار موقع طوفان ، حتی شکستن یک شاخه درخت، حتی ترک یک سنگ، حتی ... حتی... حتی...
حتی وجود درد ها ، عذابها ، شکست ها ... همه اش حکمته!
وقتی توی جاده شمال به اطافم نگاه می کردم، فقط و فقط عظمت بود که می شد دید . عظمت یک عظیم بی همتا!!!
بی نظمی و انبوهی درختها رو ی کوهها ، نهایت نظمی بود که برای آدما غیر قابل درکه !
ترتیب قرار گرفتن شاخه ها و شاخه ها و شاخه ها، و برگها و برگها و برگها ، و وجود و حضور مه و ابرهای دست نیافتنی ... اون ابرهایی که معادله فیزیکی و شیمیایی اش رو می دونیم ،اما وقتی از پایین نگاهش می کنیم و توش چیزی نمی بینیم ،بازم مثل بچگی هامون احساس میکنیم این یه اسفنج بزرگه!
یه اسفنج بزرگ که می شه روش بالا و پایین پرید؛ میشه یه تیکه اش رو کند و خورد تا یه جفت بال پشتت در بیاد، که تا بالاتر از ابر ها هم بشه باهاشون پرواز کرد....
هیچکس مداد رنگیی نداره که همرنگه مداد رنگی های خدا باشه مخصوصا سبزش....واقعا محشره!
سنگهای روی کوهها ، با هزارو هزارو هزارها ترک و شکاف که از هم بازشون کرده اما جدا نکرده، و سنگهای چند تنی یک تکه که روی این شکافها جا خوش کردندو تکون نمی خورن...واقعا با چه کششی چه نیرویی؟!؟!
بیاین یکم دقیقتر نگاه کنیم ؛ شاید اگر یکم دقیقتر باشیم، اگه فقط یکم بیشتر تأمل کنیم ، شاید بشه بیشتر درک کرد...
بدست آوردن ها همیشه با از دست دادن ها همراهه! این یه قانونه، یه سنت ،یه حکمت... حکمتی که درکش یکم طول می کشه.
بالاخره یه روزی هم میاد، که همه چیزت رو از دست می دی؛ و یه روز هم همه چیز، تورو از دست می ده !
هر مرگی با یه تولد همراهه و هر جنبشی با یک حکمت!
وقتی درد داری ، تنها چیزی که حس می شه درده؛ و به این فکر می کنی که خدایا آخه چرا من؟!؟!
اما توی همین درد خدا nبار حکمت درد رو بهت نشون می ده . و بعد از درد هم n بار دیگه. و باز هم و باز هم و بباز هم.
اما خوب وقتی چشماتو باز نمی کنی چطور انتظار دیدن داری؟!؟!؟!
خدایا به خاطر همه حکمتهات شکرت می کنم!
به خاطر همه فرصت ها یی که تو زندگی بهم دادی؛ برای تجربه کردن، خواستن، انتخاب کردن و داشتن...
شکر!